Pierwsze kroki oraz ustawy.

 Video nagranie: początki.

Dziś macie okazje obejrzeć początki naszej akcji na rzecz niepełnosprawnych w zachodniopomorskim  Koszalinie. Początkowo harcerze z HKTP PTTK Sezam zajęli się sprawą transportu osoby na wózku inwalidzkim po niektórych częściach miasta. W tym samym video można przekonać się, że przede wszystkim puby - miejsca spotkań towarzyskich, są nieprzystosowane całkowicie dla potrzebujących. Sami przekonajcie się jakie miejsca zasługują na pochwałę, a jakie raczej na naganną. Przy okazji dziękujemy za współpracę Pani Olimpii -  uczestniczce naszego nagrania.

Oczekujcie następnych filmików: czas na oświatę, czas na urzędy!

Chcesz nas śledzić na Facebooku? To nic trudnego: na prawo w linkach jest podana strona.

Video: Pierwsze kroki Sezamu: chodniki i puby.

 

Prawo w Polsce:

            Czas przybliżyć nam uprawnienia, jakie posiadają osoby niepełnosprawne. Najważniejszym dokumentem w Polsce jest Konstytucja RP. Konstytucja RP z 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483, z późn. zm.) zapewnia prawo do niedyskryminacji stanowiąc, że nikt nie może być dyskryminowany w życiu politycznym, społecznym lub gospodarczym z jakiejkolwiek przyczyny (art. 32 pkt 2.). Ustawa zasadnicza nakłada też na władze publiczne obowiązek zapewnienia szczególnej opieki zdrowotnej osobom niepełnosprawnym, (art. 68), a także obowiązek pomocy tym osobom w zabezpieczeniu egzystencji, przysposobieniu do pracy oraz komunikacji społecznej (art. 69).  Czyli już Konstytucja gwarantować ma równość osób niepełnosprawnych w życiu codziennym i na rynku pracy, a także środki komunikacji miejskiej powinny być dostosowane do osób niepełnosprawnych. Ważnym dla naszych przyjaciół jest uchwalona przez sejm RP Karta Praw Osób Niepełnosprawnych (M.P. z 13.08.1997 r. Nr 50 poz. 475), która podsumowuje szereg praw, wynikających m.in. z ratyfikacji nowojorskiej konwencji o prawach osób niepełnosprawnych (Dz.U. z 2012r. poz. 1169), czy z Praw Człowieka. Warto zacytować treść tej uchwały:

„Sejm stwierdza, iż oznacza to w szczególności prawo osób niepełnosprawnych do:

1. dostępu do dóbr i usług umożliwiających pełne uczestnictwo w życiu społecznym,

2. dostępu do leczenia i opieki medycznej, wczesnej diagnostyki, rehabilitacji i edukacji leczniczej, a także do świadczeń zdrowotnych uwzględniających rodzaj i stopień niepełnosprawności, w tym do zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze, sprzęt rehabilitacyjny,

3. dostępu do wszechstronnej rehabilitacji mającej na celu adaptację społeczną,

4. nauki w szkołach wspólnie ze swymi pełnosprawnymi rówieśnikami, jak również do korzystania ze szkolnictwa specjalnego lub edukacji indywidualnej,

5. pomocy psychologicznej, pedagogicznej i innej pomocy specjalistycznej umożliwiającej rozwój, zdobycie lub podniesienie kwalifikacji ogólnych i zawodowych,

6. pracy na otwartym rynku pracy zgodnie z kwalifikacjami, wykształceniem i możliwościami oraz korzystania z doradztwa zawodowego i pośrednictwa, a gdy niepełnosprawność i stan zdrowia tego wymaga - prawo do pracy w warunkach dostosowanych do potrzeb niepełnosprawnych,

7. zabezpieczenia społecznego uwzględniającego konieczność ponoszenia zwiększonych kosztów wynikających z niepełnosprawności, jak również uwzględnienia tych kosztów w systemie podatkowym,

8. życia w środowisku wolnym od barier funkcjonalnych, w tym: dostępu do urzędów, punktów wyborczych i obiektów użyteczności publicznej, swobodnego przemieszczania się i powszechnego korzystania ze środków transportu, dostępu do informacji, możliwości komunikacji międzyludzkiej,
9. posiadania samorządnej reprezentacji swego środowiska oraz do konsultowania z nim wszelkich projektów aktów prawnych dotyczących osób niepełnosprawnych,

10. pełnego uczestnictwa w życiu publicznym, społecznym, kulturalnym, artystycznym, sportowym oraz rekreacji i turystyce odpowiednio do swych zainteresowań i potrzeb.”

            Ponadto ustawa o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz.U.97.123.776 z późn. zm.) zapewnia osobom niepełnosprawnym dodatkową, 15-minutową przerwę w pracy na gimnastykę usprawniającą lub wypoczynek (Art.17.). Dużym plusem jest przysługujący tym osobom dodatkowy, 10-dniowy urlop wypoczynkowy (Art. 19.)

            Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty nakłada na gminy obowiązek zapewnienia niepełnosprawnym, uczącym się dzieciom i niepełnosprawnej młodzieży bezpłatnego transportu i opieki w czasie przewozu do szkoły bądź zwrotu jego kosztów (Art.14a. i Art.17).  Także zapewnia im ona pomoc materialną (Art.90b.) i stypendium (Art.90d) na zasadach określonych w ustawie.